براساس قانون تأسیس و نحوه اداره کتابخانههای عمومی مصوب ۱۳۸۲ متولی قانونی اداره کتابخانههای عمومی در ایران است.[۱] پیش از تصویب این قانون کتابخانههای عمومی کشور تحت عنوان هیئت امنای کتابخانههای عمومی کشور زیر نظر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اداره میشد اما بعد از تصویب این قانون نهاد کتابخانههای عمومی به صورت نهاد عمومی غیردولتی و مستقل آغاز به فعالیت کرد.
بر اساس این قانون، غیر از هفت کتابخانه که در تبصره ۲ ماده ۱۱ استثنا شدهاند، هر کتابخانهای که میخواهد به عنوان «کتابخانه عمومی» در ایران فعالیت کند، باید زیر نظر نهاد کتابخانههای عمومی کشور و مطابق با این قانون اداره شود. هفت استثناء این قانون عبارتند از: کتابخانه ملی، کتابخانه آستان قدس رضوی، کتابخانه آستان حضرت معصومه (س)، کتابخانه آستان حضرت عبدالعظیم (ع)، کتابخانه آستان احمدبن موسی (ع) (شاه چراغ شیراز)، کتابخانه آیتاللهالعظمیمرعشی نجفی و کتابخانه مجلس شورای اسلامی.